Wypełniając unijne dyrektywy z funduszy unijnych zrealizowany został w Warszawie program - w biurokratycznej nowomowie nazwany - Projektem Przeciwdziałania Wykluczeniu Cyfrowemu Osób Niepełnosprawnych. Tak z naboru zakwalifikowani zostaliśmy do owego "projektu", a następnie na forum PUE po miesiącach robienia postów zacieśniliśmy znajomości. Łączy nas podobne natawienie sprzeciwu wobec traktowania niepełnosprawnych i ich opiekunów jak obywateli gorszej kategorii. Wszyscy jesteśmy jednomyślni, odnośnie sprzeciwu wobec traktowania nas przez władze, jak ludzi zbędnych i stosowania wobec nas polityki eksterminacji socjalnej. Dostajemy głodowe renty i takąż pomoc socjalną. Nieustannie stoimy przed dylematem wyboru miedzy kupnem coraz kosztowniejszych leków, a żywności, odzieży i innych artykułów codziennego użytku. Dawana nam pomoc i renty są już tak niskie w stosunku do wzrostu cen, że przestaje nas stać na opłacanie ulgowej karty miejskiej. Karę za brak biletu komunikacji miejskiej w wysokości 270 zł uznajemy za formę terroru finansowego stosowanego przez władze miasta wobec najbiedniejszych ludzi. Dążymy do wprowadzenia zakazu egzekucji takiej kary od osób z dochodami na poziomie i poniżej minium socjalnego. Postanowiliśmy znaleść skuteczny sposób nacisku w celu położenia kresu zajmowania przez komorników rent w wysokości poniżej minimum socjalnego. Uznajemy konieczność ustanowienia ochrony i nienaruszalności rent do poziomu ochronnego płac, tak aby rencista nie mógł być pozostawiony z środkami na życie i na zakup leków poniżej minimum socjalnego. Mamy zamiar osiągnąć jak najwyższą skuteczność działania w realizacji wyznaczonych celów. Będziemy też w miarę wzrostu naszych sił i możliwości stawiać sobie nowe cele, o których będziemy informowali w kolejnych postach. Pozdrawiam. Jarek